๖. บุคคลเอ่ยยังสงฆ์ว่า “ขอท่านจงให้ภิกษุจำนวนเท่านี้แก่ข้าพเจ้า เจาะจงจากสงฆ์” แล้วถวายทาน นี้เป็นทักษิณาที่ถวายในสงฆ์ประการที่ ๖

๗. บุคคลเอ่ยยังสงฆ์ว่า “ขอท่านจงให้ภิกษุณีจำนวนเท่านี้แก่ข้าพเจ้า เจาะจงจากสงฆ์” แล้วถวายทาน นี้เป็นทักษิณาที่ถวายในสงฆ์ประการที่ ๗

เหล่านี้คือทาน ๗ อย่างที่ถวายแก่พระสงฆ์ ต่อจากนั้น พระพุทธเจ้าได้เปรียบเทียบปาฏิปุคคลิกทานและทานที่ถวายแก่สงฆ์

อานนท์ ก็ในอนาคตกาล จักมีแต่เหล่าโคตรภูภิกษุ มีผ้ากาสาวะพันคอ เป็นผู้ทุศีล มีธรรมเลวทราม ชนทั้งหลายจักถวายทานเจาะจงพระสงฆ์ได้ในภิกษุผู้ทุศีลเหล่านั้น แม้ในเวลานั้น เราก็ยังกล่าวถึงทักษิณาที่ถวายในสงฆ์ว่ามีอานิสงส์นับไม่ได้ประมาณไม่ได้ แต่วา่เราไม่กล่าวปาฏิปุคคลิกทานว่ามีผลมากกว่าทักษิณาที่ถวายในสงฆ์โดยปริยายไรเลย

นี้หมายความว่า ทานที่ถวายแก่สงฆ์มีผลมากกว่าปาฏิปุคคลิกทาน ถ้าพระมหาปชาบดีโคตมีทรงถวายจีวรแด่พระสงฆ์มีพระพุทธเจ้าเป็นประมุข ก็จะมีผลมากยิ่งกว่า (การเจาะจงถวายพระพุทธเจ้าเพียงพระองค์เดียว) โดยมีอานิสงส์นับไม่ได้ประมาณไม่ได้ พระพุทธองค์จึงทรงกระตุ้นให้ท้าวเธอทรงถวายแด่พระสงฆ์ด้วย นอกจากนี้ พระพุทธเจ้ายังได้ทรงอธิบายความบริสุทธิ์ของทาน ๔ อย่าง