======== ทานอันยอดเยี่ยม – หนีข้ องสาวกต่อครูอาจารย์ ====== (หน้า ๔๓๙)

๑. ทุกข์อริยสัจ ซึ่งก็คือ ขันธ์ ๕ ถ้าสาวกรู้ ทุกข์อริยสัจ โดยอาศัยครูอาจารย์วิปัสสนาญาณนั้น มีค่ากว่าการทำความเคารพและการถวายปัจจัย ๔ แด่ครูอาจารย์

๒. ทุกขสมุทัยอริยสัจ ซึ่งก็คือ ปฏิจจสมุปบาท ถ้าสาวกรู้ ทุกขสมุทัยอริยสัจ โดยอาศัยครูอาจารย์วิปัสสนาญาณนั้น ก็มีค่ากว่าการทำความเคารพและการถวายปัจจัย ๔ แด่ครูอาจารย์

๓. ทุกขนิโรธอริยสัจ ซึ่งก็คือ พระนิพพาน ถ้าสาวกรู้พระนิพพานโดยอาศัยครูอาจารย์วิปัสสนาญาณนั้น มีค่ากว่าการทำความเคารพและการถวายปัจจัย ๔ แด่ครูอาจารย์

๔. ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจ (คือมรรคสัจ) คือ อริยมรรคมีองค์ ๘ กล่าวโดยอีกนัยหนึ่งก็คือวิปัสสนาญาณและมรรคญาณ ถ้าสาวกมีวิปัสสนาญาณและมรรคญาณโดยอาศัยครูอาจารย์ วิปัสสนาญาณนั้นมีค่ากว่าการทำความเคารพและการถวายปัจจัย ๔ แด่ครูอาจารย์ เพราะวิปัสสนาญาณนั้นนำไปสู่การหลีกออกจากสังสารวัฏ เทียบกับการทำความเคารพและการถวายปัจจัย ๔ ซึ่งไม่สามารถเป็นเหตุโดยตรงสำหรับการหลีกออกจากสังสารวัฏ แต่การถวายปัจจัย ๔ สามารถเป็นเหตุสนับสนุนโดยอ้อมให้ผู้ที่เจริญสมถะและวิปัสสนาบรรลุพระนิพพานได้

โอกาสที่ไม่ควรพลาด

ถึงตอนนี้จะอธิบายเพิ่มอีกสักหน่อยหนึ่ง ขันธ์ ๕ เป็น อริยสัจที่ ๑ คือทุกข์สัจ รูปขันธ์รวมอยู่ในขันธ์ ๕ รูปเกิดโดยความเป็นรูปกลาปเป็นอณูเล็กๆ มีประเภทต่างๆ เมื่อแยกแยะประเภทแห่งรูปกลาป ก็จะเห็นว่ามีรูป ๒๘ ประเภท