เมื่อชานาญแล้ว พึงขยายเขตกาหนดให้รวมวิหารทั้งหมด หมู่บ้านทั้งหมด เมืองทั้งหมด รัฐทั้งหมด ประเทศทั้งหมด โลกทั้งหมด สุริยจักรวาลทั้งหมด ดาราจักรทั้งหมด และจักรวาลอันไม่มีที่สิ้นสุดทั้งหมด พึงเจริญเมตตาในเขตขยายโดยอาการ ๔๘ จนถึงตติยฌาน

เมื่อชานาญดีแล้ว ก็อาจเจริญเมตตาไปสู่ทิศทั้ง ๑๐ ต่อไป

ส่วนการแผ่เมตตาไปสู่ทิศทั้ง ๑๐ นั้นก็คือการแผ่เมตตาตามอาการ ๔๘ อย่างที่ได้กล่าวแล้วไปในแต่ละทิศ

พึงเห็นสัตว์ในจักรวาลอันไม่มีที่สิ้นสุดทั้งปวงทางด้านทิศตะวันออก พึงแผ่เมตตาไปยังสัตว์เหล่านั้นโดยอาการ ๔๘ แล้วทำอย่างเดียวกันต่อสัตว์ทั้งปวงในทิศตะวันตก และในทิศอื่นๆที่เหลือด้วย

รวมทั้งหมดเป็นการแผ่เมตตา ๔๘๐ อาการ (๑๐ x ๔๘ = ๔๘๐) เมื่อรวมกับการแผ่เมตตาในส่วนเบื้องต้น ๔๘ อาการ ก็จะได้การแผ่เมตตา ๕๒๘ อาการ (๔๘๐ + ๔๘ = ๕๒๘)

เมื่อชานาญในการแผ่เมตตาโดยอาการ ๕๒๘ อย่างนี้ ก็จะได้อานิสงส์ ๑๑ อย่างตามที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ในอังคุตตรนิกาย

อ.ทสก.๑๕ (เมตตาสูตร)