หน้านี้มีไว้อ่านอย่างเดียว คุณสามารถอ่านข้อความต้นฉบับ ไม่สามารถแก้ไขได้ ให้สอบถามผู้ดูแลระบบถ้าคุณคิดว่านี่คือข้อผิดพลาด ====== พุทธประสงค์สำหรับสาวกและคำสอน – คำเตือนของพระพุทธเจ้าต่อพระสงฆ์ ====== { หน้า ๔๓๐ } อานนท์ ก็เมื่อในเวลาที่ตถาคตเข้าเจโตสมาธิอันไม่มีนิมิต เพราะไม่ใส่ใจนิมิตภายนอก และเพราะดับเวทนาบางอย่างได้เท่านั้น ร่างกายของตถาคตจึงสบายขึ้น พระองค์ทรงตรัสต่อไปอีกว่า ปหาย โว คมิสฺสามิ กต เม สรณมตฺตโน *(เราจะจากพวกเธอไป เราทำที่พึ่งแก่ตนแล้ว)* นั่นหมายความว่า พระองค์จะเสด็จปรินิพพานและจากพระภิกษุสงฆ์ไป พระองค์ได้ทรงทำที่พึ่งให้แก่ตนจนถึงความเป็นพระอรหันต์แล้ว ====== คำแนะนาของพระพุทธเจ้าแก่พระภิกษุ ====== นี่เป็นเหตุผลที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า อานนท์ เพราะเหตุนั้นแล พวกเธอจงมีตนเป็นเกาะ มีตนเป็นที่พึ่ง ไม่มีสิ่งอื่นเป็นที่พึ่ง มีธรรมเป็นเกาะ มีธรรมเป็นที่พึ่ง ไม่มีสิ่งอื่นเป็นที่พึ่งอยู่ ภิกษุมีตนเป็นเกาะ มีตนเป็นที่พึ่ง ไม่มีสิ่งอื่นเป็นที่พึ่ง มีธรรมเป็นเกาะ มีธรรมเป็นที่พึ่ง ไม่มีสิ่งอื่นเป็นที่พึ่งอยู่ อย่างไร ซึ่งพระองค์ได้ตรัสตอบไว้ดังนี้ *หมายเหตุ:* คืออรหัตตผลสมาบัติที่มีพระนิพพานอันไม่มีนิมิตเป็นอารมณ์ (ดู endnote A, p.253.) '''มหามกุฏและมหาจุฬา:''' เพราะไม่ใส่ใจนิมิตทุกอย่าง