• สติปัฏฐาน ๔
• สัมมัปปธาน ๔
• อิทธิบาท ๔
• อินทรีย์ ๕
• พละ ๕
• โพชฌงค์ ๗
• อริยมรรคมีองค์ ๘

ธรรมเหล่านี้รวมกันเรียกว่าโพธิปักขิยธรรม (ธรรมที่เกื้อกูลแก่การตรัสรู้)

**

๓๗ เราจะกล่าวถึงธรรมเหล่านี้อย่างย่อ ๆ คือ ในพระไตรปิฎก พระพุทธเจ้าทรงสอนโพธิปักขิยธรรม ๓๗ โดยวิธีต่าง ๆ ตามจริตของผู้ฟัง แต่คำสอนทั้งหมดในพระไตรปิฎกสามารถย่อลงให้เหลือเพียงโพธิปักขิยธรรม ๓๗ ถ้าย่อลงอีก ก็จะเหลือเพียงแต่อริยมรรคมีองค์ ๘ และถ้าย่อลงอีก ก็จะเหลือเพียงสิกขา ๓ คือ ศีล สมาธิ และปัญญา

หลักการปฏิบัติ

เราต้องศึกษาศีลสิกขาเพื่อรักษาศีลให้บริสุทธิ์ ถ้าไม่รู้จักศีลสิกขาก็จะทำศีลให้บริสุทธิ์ไม่ได้ ต่อจากนั้น ต้องศึกษาสมถกรรมฐานเพื่อควบคุมและทำใจของเราให้ตั้งมั่น ถ้าไม่รู้จักสมถกรรมฐานแล้วจะเจริญสมาธิได้อย่างไร ถ้าไม่เจริญสมาธิแล้วจะควบคุมใจของเราได้อย่างไร หลังจากนั้น ต้องศึกษาวิธีเจริญปัญญา ถ้าไม่รู้จักปัญญาสิกขาแล้วจะเจริญปัญญาได้อย่างไร

ดังนั้น เพื่อรักษาศีลของเราให้บริสุทธิ์ เพื่อควบคุมใจ และเพื่อเจริญปัญญาของเรา ก่อนอื่น จึงต้องศึกษาพระธรรมให้ขึ้นใจ ต่อจากนั้น ต้องเสพคุ้นและเจริญธรรม