พระนิพพานมีชื่อว่า สุญญตา เพราะเหตุแห่งมรรค คือ เมื่อโยคีรู้แจ้งสังขารธรรมว่าเป็น อนัตตา และในขณะนั้นเองเห็นแจ้งพระนิพพาน มรรคญาณของโยคีนั้น ก็เรียกว่า สุญญตวิโมกข์ เพราะมรรคเรียกว่าสุญญตวิโมกข์ อารมณ์ของมรรคคือพระนิพพาน จึงเรียกว่าสุญญตา ในที่นี้ สุญญตวิโมกข์ หมายถึงการหลีกออกจากกิเลสโดยเห็นแจ้งสภาวะอนัตตาของสังขารธรรม

พระสูตรทั้งหมดพระพุทธเจ้าเป็นผู้สอนพระองค์เดียวหรือไม่

พระสูตรโดยมาก พระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้สอน พระสูตรบางสูตร สาวก เช่น พระสารีบุตร ท่านพระมหากัจจายนะ และท่านพระอานนท์ เป็นผู้สอน แต่พระสูตรที่สาวกเป็นผู้สอนนั้นมีความหมายเหมือนกันกับที่พระพุทธเจ้าได้ทรงสอนเอง นี่ชัดเจนเมื่อพระพุทธเจ้าทรงอนุโมทนาว่า สาธุ ในพระสูตรบางสูตร เช่น ใน มหากัจจานภัทเทกรัตตสูตร ในมัชฌิมนิกาย ที่ท่านพระมหากัจจายนะได้แสดงไว้

• ดูรายละเอียดเกี่ยวกับพระนิพพานโดยความเป็นสุญญตสัญญาในหน้า ๖๕
• ดูรายละเอียดเกี่ยวกับมุขที่เข้าถึงพระนิพพานในหัวข้อ “มุข ๓ สู่พระนิพพาน” หน้า ๑๑๕
• ม.อุ.๒๗๙ (มหากัจจานภัทเทกรัตตสูตร – ว่าด้วยพระมหากัจจานะแสดงเรื่องผู้มีราตรีเดียวเจริญ)