หน้านี้มีไว้อ่านอย่างเดียว คุณสามารถอ่านข้อความต้นฉบับ ไม่สามารถแก้ไขได้ ให้สอบถามผู้ดูแลระบบถ้าคุณคิดว่านี่คือข้อผิดพลาด ==== คำถามและคำตอบ ๔ – ๔.๖ บรรลุมรรคผลด้วยเพียงขณิกสมาธิได้หรือไม่ (หน้า ๒๗๑) ==== โดยนัยเดียวกัน พระพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ในกุฏาคารสูตร (แห่งสัจจสังยุต) ว่า หากไม่รู้ อริยสัจ ๔ ด้วยวิปัสสนาญาณและมรรคญาณ ก็จะไม่สามารถถึงที่สุดแห่งวัฏฏสงสารได้ ดังนั้น หากโยคีต้องการบรรลุพระนิพพาน ก็ต้องพยายามรู้นาม รูป และเหตุของนามรูปทั้งหมดด้วยปริญญา ๓ ปริญญา ๓ คืออะไร ดังนี้ ๑) '''ญาตปริญญา''' (ความรอบรู้นามรูปที่ปรากฏชัดเจน) คือ '''นามรูปปริจเฉทญาณ''' และ '''ปัจจยปริคคหญาณ''' ซึ่งเป็นวิปัสสนาญาณที่รู้รูปนามปรมัตถ์ทั้งหมด และเหตุของนามรูป ๒) '''ตีรณปริญญา''' (ความรู้รอบโดยพิจารณา) คือ '''สัมมสนญาณ''' และ '''อุทยัพพยญาณ''' ซึ่งรู้รอบอย่างชัดเจนถึงความไม่เที่ยง ความเป็นทุกข์ ความเป็นอนัตตาของรูปนามปรมัตถ์และเหตุของรูปนาม ๓) '''ปหานปริญญา''' (ความรู้รอบโดยประหาร) คือวิปัสสนาญาณยิ่ง ๆ ขึ้นไป ตั้งแต่ภังคญาณจนถึงมรรคญาณ *** คำสอนในพระสูตรทั้งสอง คือปฐมอปริชานนสูตรและกุฏาคารสูตร มีความสำคัญอย่างยิ่ง หากโยคีต้องการเจริญวิปัสสนาโดยเริ่มที่'''เวทนานุปัสสนาสติปัฏฐาน''' ก็พึงจำข้อความนี้ไว้ * โยคีต้องได้กำหนดรู้รูปปรมัตถ์แล้ว * การกำหนดรู้เพียงแค่เวทนาอย่างเดียวยังไม่พอ ต้องกำหนดรู้นามธรรมที่เกิดขึ้นพร้อมกับเวทนาในวิถีจิตทางทวารทั้ง ๖ ด้วย (ส. มหาวารวรรค (มกุฏ – กุฏสูตร) ข้อ ๑๑๑๔, อ้างอิงในหัวข้อ “ธรรมใดพึงรู้แจ้ง” หน้า ๒๐)