ลักษณะเบื้องต้น ๑๐ อย่างนี้รู้ได้โดยตรงผ่านประสาทสัมผัส แต่ลักษณะ ๒ อย่างสุดท้าย คือสภาวะไหลและเกาะกุม จะรู้ได้โดยอนุมานจากลักษณะ ๑๐ อย่างแรก นี่เป็นเหตุผลที่ดีในการสอนสภาวะ ๒ อย่างท้ายสุด

๑๑. เพื่อกำหนดรู้ความเกาะกุม ให้รู้สึกถึงความที่ร่างกายนั้นยึดเข้าด้วยกันโดยอาศัยผิวหนัง เนื้อ และเอ็น เช่น เลือดอยู่ภายในผิวหนังเหมือนกับน้ำในลูกโป่ง ถ้าไม่มีความเกาะกุม ร่างกายย่อมแยกออกเป็นชิ้นเล็กอะณูเล็ก แม้แรงโน้มถ่วงที่ยังกายให้ติดอยู่กับผิวโลกก็เป็นสภาวะเกาะกุมด้วย ถ้านี่ยังไม่ชัด ก็ให้กำหนดรู้ลักษณะทั้ง ๑๐ อย่างซ้ำแล้วซ้ำอีก ทีละอย่างทั่วร่างกาย เมื่อชำนาญแล้ว ก็จะพบว่าลักษณะความเกาะกุมก็จะชัดด้วย ถ้ายังไม่ชัด ให้กำหนดรู้สภาวะดันและความแข็งเท่านั้นซ้ำแล้วซ้ำอีก แล้วก็จะรู้สึกเหมือนถูกผูกไว้ด้วยเชือกทั้งตัว พึงกำหนดรู้ลักษณะเช่นนี้ว่าเป็นความเกาะกุม แล้วปฏิบัติต่อไปเหมือนกับในลักษณะก่อนๆ

๑๒. เพื่อกำหนดรู้สภาวะไหล ให้รู้น้ำลายที่ไหลอยู่ในปาก หรือโลหิตที่ไหลอยู่ในเส้นเลือด หรืออากาศที่ไหลเข้าปอด หรือความร้อนที่ไหลไปทั่วร่างกาย ถ้ายังไม่ชัด ให้กำหนดดูสภาวะไหลด้วยกันกับความเย็น ความร้อน หรือสภาวะดัน แล้วจึงอาจกำหนดรู้สภาวะไหลได้

เมื่อไม่เห็นสภาวะอื่นอีก ๑๐ อย่าง ก็จะไม่สามารถกำหนดรู้สภาวะไหลและสภาวะเกาะกุมด้วยมโนทวารวิถีจิตอันประกอบด้วยญาณในการกำหนดรู้เป็นเบื้องต้น (เป็นศีรษะ) แต่เมื่อได้กำหนดรู้สภาวะอื่นทั้ง ๑๐ อย่างแล้ว ก็จะสามารถกำหนดรู้สภาวะไหลและสภาวะเกาะกุมด้วยมโนทวารวิถีจิตที่ประกอบด้วยญาณในการกำหนดรู้เป็นเบื้องต้น