หน้านี้มีไว้อ่านอย่างเดียว คุณสามารถอ่านข้อความต้นฉบับ ไม่สามารถแก้ไขได้ ให้สอบถามผู้ดูแลระบบถ้าคุณคิดว่านี่คือข้อผิดพลาด === อารัมภบท – วิธีรู้และเห็นทุกข์อริยสัจและสมุทัยอริยสัจ (หน้า ๕๒) === ในพระสูตรนี้ พระพุทธเจ้าทรงอธิบายนามธรรมโดยเป็นจิต ๑๖ ชนิด หมายความว่า โยคีควรที่จะรู้และเห็นจิตแต่ละคู่ เช่น จิตที่ประกอบด้วยราคะและจิตที่ไม่ประกอบด้วยราคะ ตามความเป็นจริงทางทวาร ๖ แต่ละทวาร และรู้และเห็นนามภายใน ภายนอก และทั้งภายในและภายนอก เมื่อเป็นเช่นนี้ โยคีจึงจะแทงตลอดนามปรมัตถ์ และรู้และเห็นนามปรมัตถ์นั้นตามความเป็นจริง '''วิสุทธิ ๓''' เพราะได้รู้และเห็นนามรูปตามความเป็นจริงแล้ว เรียกว่าวิสุทธิ ๓ วิสุทธิมรรค อธิบายว่า โยคีจึงได้เข้าถึงธรรมที่ ๑. '''ศีลวิสุทธิ''' คือ ศีล ๔ อย่าง มีปาฏิโมกขสังวรศีลเป็นต้นที่บริสุทธิ์ดี ๒. '''จิตวิสุทธิ''' คือ สมาบัติ ๘ พร้อมทั้งอุปจาร ๓. '''ทิฏฐิวิสุทธิ''' คือ การเห็นนามและรูปตามความเป็นจริง ดูรายละเอียดเพิ่มเติมในคาถามและคำตอบ ๒.๓ หน้า ๑๔๒ '''วิสุทธิมรรค (หนทางแห่งความบริสุทธิ์)''' วิสุทธิมรรคเป็นคัมภีร์กรรมฐานที่ได้รับความเชื่อถือและมีเนื้อหากว้างขวาง อันได้รวบรวมจากภาษาสิงหลที่เป็นคำแปลโบราณอันเคร่งครัดของอรรถกถาภาษาบาลีอันเก่าแก่ยิ่งกว่านั้น (หลัก ๆ เป็นปุราณอรรถกถาอันสืบมาจากสมัยพุทธกาลและปฐมสังคายนา) และรวบรวมจากอรรถกถาภาษาสิงหลซึ่งรจนาขึ้นภายหลัง โดยพระพุทธโฆษาจารย์ผู้เป็นพระนักวิชาการชาวอินเดียได้แปลกลับมาเป็นภาษาบาลีราวปี ค.ศ. ๕๐๐. '''อ้างอิง:''' * วิสุทธิมรรค ทิฏฐวิสุทธินิเทศ ข้อ ๖๖๒. * ดูรายละเอียดเรื่องสมาธิทาจิตให้บริสุทธิ์ที่คาถามและคำตอบ ๗.๘ หน้า ๓๙๗.