เมื่อกำลังขยายวงกสิณสีขาวอยู่ อาจพบว่าวงกสิณนั้นไม่มั่นคง ถ้าเป็นเช่นนั้น พึงกลับไปกำหนดวงกสิณนั้นว่า “ขาว ขาว” เพื่อให้มั่นคง เมื่อสมาธิเจริญขึ้น นิมิตนั้นจะเริ่มมั่นคงและสงบ

เมื่อนิมิตที่ขยายวงแรกมั่นคงแล้ว พึงทำซ้ำอีกโดยกำหนดขยายนิมิตนั้นอีก ๒-๓ นิ้ว ด้วยวิธีนี้ ก็จะขยายนิมิตนั้นได้ไปตามลำดับจนมีขนาดหนึ่งวา สองวา เป็นต้น ทำอย่างนี้เรื่อยไปจนนิมิตขยายไปทั่ว ๑๐ ทิศรอบโยคี จนไม่มีขอบเขต จนไม่ว่าจะมองไปในทางไหน ก็จะเห็นเพียงสีขาว ทำจนไม่เห็นรูปอะไร ๆ แม้แต่หน่อยหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นภายในภายนอก

ถ้าโยคีได้เจริญโอทาตกสิณในชาติก่อน ๆ ในศาสนาของพระพุทธเจ้า พระองค์นี้หรือพระองค์ก่อน ๆ กล่าวคือ ได้ทำบารมีไว้แล้วด้วยโอทาตกสิณ ก็ไม่จำเป็นต้องขยายปฏิภาคนิมิต เพราะเมื่อตั้งสมาธิอยู่กับกสิณนั้นแล้ว วงกสิณจะขยายไปเองในทิศทั้ง ๑๐

ในตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นกรณีใด ๆ พึงรักษาใจให้ตั้งมั่นอย่างสงบในกสิณสีขาวที่ขยายออกแล้วนั้น และเมื่อกสิณนั้นมั่นคง ให้ใส่ใจในจุด ๆ หนึ่งในกสิณสีขาวนั้น ประหนึ่งว่าแขวนหมวกไว้กับขอเกี่ยวที่กำแพง ให้รักษาใจไว้ ณ ที่นั้น และกำหนดต่อไปว่า “ขาว ขาว”

เมื่อใจของโยคีสงบและมั่นคง กสิณสีขาวนั้นก็จะสงบและมั่นคงเช่นกัน และกสิณนั้นจะขาวอย่างยิ่ง สว่าง และชัดเจน นี่ก็เป็นปฏิภาคนิมิตด้วย เป็นนิมิตที่เกิดจากการขยายปฏิภาคนิมิตดั้งเดิมของกสิณสีขาว

• ผู้แปล – คือกรณีที่ต้องขยายนิมิต หรือกรณีที่นิมิตขยายเองเนื่องกับบารมีที่ทำไว้แล้ว*