เริ่มแรก โยคีพึงเข้าอานาปานสมาธิ (หรืออานาปานจตุตถฌาน) เพื่อให้แสงจากสมาธิสว่าง สุกใส และโชติช่วง แล้วจึงใช้แสงนั้นกำหนดรู้อาการ ๓๒ ของกายตนเองภายใน และต่อจากนั้นของสัตว์อื่นภายนอก

หลังจากนั้นจึงค่อยกำหนดรู้เพียงแค่โครงกระดูก ถ้าต้องการกำหนดรู้โดยความเป็นปฏิกูล ก็ทำได้ หรือไม่ก็กำหนดรู้เพียงแค่โครงกระดูกภายนอก

ต่อจากนั้น ให้ถือเอาส่วนที่ขาวสุดในโครงกระดูกนั้น หรือถ้าโครงกระดูกทั้งปวงขาว ก็ให้ถือเอาโครงกระดูกทั้งปวง หรือถือเอาด้านหลังของกะโหลกศีรษะ และตั้งสมาธิไว้ในที่นั้นว่า “ขาว ขาว”

อีกวิธีหนึ่ง หากต้องการให้สมาธิของโยคีคมกล้ามาก เมื่อเห็นโครงกระดูกภายในว่าปฏิกูลและได้บรรลุปฐมฌานแล้ว ให้ถือเอาโครงกระดูกภายในนั้นว่าขาว และใช้สีขาวนั้นเป็นอารมณ์เริ่มต้น

อีกอย่างหนึ่ง โยคีสามารถกำหนดรู้ความปฏิกูลของโครงกระดูกภายนอกก่อน แล้วทาสัญญานั้นให้มั่นคงและแน่วแน่ ซึ่งก็จะทาสีขาวของโครงกระดูกนั้นให้ชัดเจนยิ่งขึ้น หลังจากนั้น พึงเปลี่ยนสัญญาในโครงกระดูกนั้นให้เป็น “ขาว ขาว” แล้วเจริญโอทาตกสิณแทน โดยมีสีขาวจุดหนึ่งของโครงกระดูกภายนอกเป็นอารมณ์ พึงปฏิบัติเพื่อรักษาใจให้สงบตั้งมั่นเป็นเวลาหนึ่งหรือสองชั่วโมง

ผู้แปล – คือปฏิบัติตามลำดับที่ได้ปฏิบัติมาแล้ว คือกำหนดรู้โดยอาการ ๓๒ ก่อน และหลังจากนั้นกำหนดรู้โดยเพียงแค่โครงกระดูกหรือโดยความเป็นปฏิกูล ทั้งภายในภายนอก