หน้านี้มีไว้อ่านอย่างเดียว คุณสามารถอ่านข้อความต้นฉบับ ไม่สามารถแก้ไขได้ ให้สอบถามผู้ดูแลระบบถ้าคุณคิดว่านี่คือข้อผิดพลาด ====== ทานอันยอดเยี่ยม – วิธีให้ทานอันเลิศ ====== { หน้า ๔๖๓ } ทายกสามารถเจริญวิปัสสนาอย่างนี้ก่อน หลัง หรือในระหว่างที่ให้ทาน แต่ วิปัสสนาของเขาจะต้องเข้มแข็งและมีกำลัง ต้องปฏิบัติให้ได้จนถึงขั้นภังคญาณ แล้ว เมื่อนั้นเท่านั้นจึงจะเจริญวิปัสสนาได้อย่างนี้ เราไม่ควรพลาดโอกาสนี้เช่นกัน โอกาสอย่างนี้มีอยู่ในพระพุทธศาสนาเท่านั้น แต่อาจจะมีคำถามว่า แล้วเราจะสามารถให้ทานอย่างนี้ได้อย่างไรถ้าไม่ได้วิปัสสนาญาณ จึงขอแนะนำให้ถวายทาน โดยคิดว่า “ขอให้ทานนี้จงเป็นเหตุปัจจัยสนับสนุนให้บรรลุพระนิพพาน” นี้ก็เพราะ พระพุทธเจ้าทรงสอนให้ถวายทานด้วยความปรารถนาเพื่อพระนิพพานหลายครั้ง หลายหน เราอยากจะจบการสนทนาธรรมครั้งนี้ด้วยการกล่าวคาถาประพันธ์นี้อีกครั้ง หนึ่งจากรตนสูตรว่า ขีณ ปุราณ นว นตฺถิ สมฺภว วิรตฺตจิตฺตายติเก ภวสฺมึ. เต ขีณพีชา อวิรูฬฺหิฉนฺทา นิพฺพนฺติ ธีรา ยถาย ปทีโป. อิทมฺปิ สงฺเฆ รตน ปณีต เอเตน สจฺเจน สุวตฺถิ โหตุ. '''[คำแปล]''' พระขีณาสพเหล่าใดสิ้นกุศลและอกุศลกรรมภพเก่าทั้งหมดแล้ว ไม่มีกุศลและอกุศลกรรมเกิดใหม่ ท่านเหล่านั้นชื่อว่ามีแห่งการเกิดสิ้นแล้ว มีจิตเบื่อหน่ายในภพที่จะเกิดต่อไป