หน้านี้มีไว้อ่านอย่างเดียว คุณสามารถอ่านข้อความต้นฉบับ ไม่สามารถแก้ไขได้ ให้สอบถามผู้ดูแลระบบถ้าคุณคิดว่านี่คือข้อผิดพลาด ====== ทานอันยอดเยี่ยม – ความบริสุทธิ์ของทาน ๔ อย่าง ====== (หน้า ๔๔๙) ทานนั้นเป็นตัวอุปถัมภ์การตรัสรู้ของพระองค์ เป็นทานที่บริสุทธิ์โดยพระเวสสันดร (แต่ไม่บริสุทธิ์โดยชูชกพราหมณ์) เนื่องจากในเวลาที่ให้ทาน พระเวสสันดรเป็นผู้มีศีล มี'''กัลยญาณธรรม''' ทานของพระองค์จึงเป็นสิ่งที่ได้มาโดยบริสุทธิ์ อีกทั้งจิตใจของพระองค์ก็แจ่มใสปราศจากกิเลส เพราะพระองค์มีความปรารถนาอย่างเดียวคือการตรัสรู้ และพระองค์มีศรัทธาที่มีกำลังเพียงพอในกฎของกรรมและผลของกรรม ดังนั้น ทานนั้นจึง'''บริสุทธิ์โดยทายก''' --- '''ทานบริสุทธิ์โดยปฏิคาหก:''' หมายถึง กรณีที่ผู้ทุศีลซึ่งมีจิตไม่บริสุทธิ์ อันเต็มไปด้วยโลภะ โทสะ เป็นต้น และไม่มีศรัทธาในกฎแห่งกรรม ได้ถวายทานที่ได้มาโดยไม่ชอบธรรมแก่ผู้มีศีล * '''ตัวอย่างกรณีของชาวประมง:''' อรรถกถาจารย์กล่าวถึงกรณีของชาวประมง ซึ่งอาศัยอยู่ที่ปากแม่น้ำ'''กัลยาณี''' ในประเทศศรีลังกา ผู้ได้ถวายบิณฑบาตแก่พระมหาเถระผู้เป็นพระอรหันต์ ถึง ๓ ครั้ง ในช่วงเวลาใกล้ตาย ชาวประมงนั้นระลึกถึงทานที่ได้ถวายแก่พระมหาเถระ '''คตินิมิต''' คือเทวภูมิก็ปรากฏขึ้นในใจ ดังนั้น ก่อนจะตายได้กล่าวต่อญาติว่า “พระมหาเถระรูปนั้นได้ทำให้เราปลอดภัย” หลังจากตายแล้วก็ได้ไปยังเทวภูมิ ในกรณีนี้ แม้ชาวประมงจะเป็นผู้ทุศีลและมีธรรมอันลามก แต่ปฏิคาหกเป็นผู้มีศีล ดังนั้น ทานนั้นจึง'''บริสุทธิ์โดยปฏิคาหก''' '''ทานไม่บริสุทธิ์ทั้งโดยทายกและปฏิคาหก:''' คือเมื่อบุคคลทุศีลมีใจไม่บริสุทธิ์ เต็มไปด้วยราคะ โทสะ เป็นต้น และไม่มีศรัทธาในกฎแห่งกรรม ให้ทานที่ได้มาโดยมิชอบธรรม