หน้านี้มีไว้อ่านอย่างเดียว คุณสามารถอ่านข้อความต้นฉบับ ไม่สามารถแก้ไขได้ ให้สอบถามผู้ดูแลระบบถ้าคุณคิดว่านี่คือข้อผิดพลาด ====== ทานอันยอดเยี่ยม – หนีข้องสาวกต่อครูอาจารย์ ====== { หน้า ๔๓๗ } '''รับการทาอัญชลี การทาสามีจิกรรม และการบริจาคจีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และคิลานปัจจัยเภสัชบริขาร ว่าเป็นการทาตอบแทนกันของบุคคลนี้กับบุคคลนี้''' * บุคคลอาศัยบุคคลใดแล้ว เป็นผู้หมดความสงสัยในทุกข์ หมดความสงสัยในทุกขสมุทัย หมดความสงสัยในทุกขนิโรธ หมดความสงสัยในทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาได้ เราไม่กล่าวการกระทำนี้ คือ การกราบไหว้ การลุกรับ การทาอัญชลี การทาสามีจิกรรม และการบริจาคจีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และคิลานปัจจัยเภสัชบริขาร ว่าเป็นการทาตอบแทนกันของบุคคลนี้กับบุคคลนี้ เรามาสนทนากันว่าพระพุทธเจ้าหมายความว่าอย่างไร ถ้าสาวกรู้อริยสัจ ๔ โดยคาแนะนาของครูอาจารย์ วิปัสสนาญาณในอริยสัจ ๔ ของสาวกมีค่ามากกว่าการทาความเคารพและการถวายปัจจัย ๔ ให้แด่ครูอาจารย์ ถ้าสาวกรู้อริยสัจ ๔ จนถึงโสตาปัตติมรรคและโสตาปัตติผล วิปัสสนาญาณนั้นก็จะช่วยให้เขาหลีกออกจากอบายภูมิทั้ง ๔ ผลอย่างนี้น่าอัศจรรย์ ผู้ละเลยไม่ทากุศลกรรมโดยปกติย่อมท่องเที่ยวไปในอบายทั้ง ๔ ซึ่งเหมือนกับบ้านของบุคคลเหล่านั้น (“'''ปมัตตัสสะ จ นาม จตฺตาโร อปายา สกเคหสทิสา'''” ขึ้นชื่อว่าอบายทั้ง ๔ เป็นเหมือนเรือนของตัวเองแห่งคนผู้ประมาทแล้ว) เขาเหล่านั้นไปสู่สุคติภูมิเพียงแต่บางครั้งบางคราวเท่านั้น ดังนั้น จึงเป็นโอกาสอันยอดเยี่ยมถ้าสามารถหลีกออกจากอบายทั้ง ๔ ธ.อ.๑ (จักขุปาลเถรวัตถุ)