หน้านี้มีไว้อ่านอย่างเดียว คุณสามารถอ่านข้อความต้นฉบับ ไม่สามารถแก้ไขได้ ให้สอบถามผู้ดูแลระบบถ้าคุณคิดว่านี่คือข้อผิดพลาด == คาถามและคาตอบ ๔ – ๔.๖ บรรลุมรรคผลด้วยเพียงขณิกสมาธิได้หรือไม่ == { หน้า ๒๗๐ } สัพพ ภิกฺขเว อนภิญฺญาน อปริชฺฌาน อวิราคะย อปฺปชฺชาน อภพฺโพ ทุกฺขกฺขยาย.. สัพพญฺจ โข ภิกฺขเว อภิญฺญาน ปริชฺฌาน วิราคะย ปชฺชาน ภพฺโพ ทุกฺขกฺขยาย ภิกษุทั้งหลาย สิ่งทั้งปวง บุคคลเมื่อยังไม่รู้ยิ่ง ไม่กาหนดรู้ ไม่คลายกาหนัด ไม่ละ เป็นผู้ไม่ควรเพื่อความสิ้นทุกข์ ภิกษุทั้งหลาย ส่วนสิ่งทั้งปวง บุคคลเมื่อรู้ยิ่ง กาหนดรู้ คลายกาหนัด ละได้ เป็นผู้ควรเพื่อความสิ้นทุกข์ ในพระสูตรนี้ อะไรคือ'''สิ่งทั้งปวง''' สิ่งทั้งปวงก็คือรูปนามและเหตุของรูปนาม ถ้าไม่รู้สิ่งทั้งปวงด้วยปริญญา ๓ (คือความรู้รอบ) ก็ไม่บรรลุพระนิพพานได้ ผู้รู้สิ่งทั้งปวงด้วยปริญญา ๓ เท่านั้นจึงจะบรรลุพระนิพพานได้ === ส.สฬายตนวรรค.ข้อ ๒๖ (ปฐมอปริชานนสูตร) === ในพระสูตร พระพุทธเจ้าทรงอธิบายคำว่า “สิ่งทั้งปวง” ว่าคือ ๑. จักขายตนะ โสตายตนะ ฆานายตนะ ชิวหายตนะ และมนาทยตนะที่เกิดขึ้นเมื่อประชุมกับ ๒. จักขุวิญญาณ โสตวิญญาณ ฆานวิญญาณ ชิวหาวิญญาณ และมโนวิญญาณตามลำดับ และ ๓. ผัสสะ ๖ อย่างที่เกิดขึ้นพร้อมกับวิญญาณ ๖ เหล่านั้นคือ จักขุสัมผัสสะ โสตสัมผัสสะ ฆานสัมผัสสะ ชิวหาสัมผัสสะ กายสัมผัสสะ และมโนสัมผัสสะตามลำดับ และ ๔. เวทนาที่เกิดขึ้นกับผัสสะ ๖ อย่างนั้นคือ สุขเวทนา ทุกขเวทนา และอทุกขมสุขเวทนา ที่เกิดขึ้น อาศัยจักขุสัมผัสสะ โสตสัมผัสสะ ฆานสัมผัสสะ ชิวหาสัมผัสสะ กายสัมผัสสะ และมโนสัมผัสสะ