หน้านี้มีไว้อ่านอย่างเดียว คุณสามารถอ่านข้อความต้นฉบับ ไม่สามารถแก้ไขได้ ให้สอบถามผู้ดูแลระบบถ้าคุณคิดว่านี่คือข้อผิดพลาด '''คาถามและคาตอบ ๑ – ๑.๕ วิสุทธิ ๗ และวิปัสสนาญาณ ๑๖ คืออะไร { หน้า ๑๐๗ }''' * '''ปัจจยปริคหญาณ''' – ญาณที่เข้าใจถึงเหตุของนามรูป * '''สัมมสนญาณ''' – ญาณที่เข้าใจไตรลักษณ์ (ความเป็นทุกข์ ความไม่เที่ยง ความเป็นอนัตตา) ของนามรูป * '''อุทยัพพยญาณ''' – ญาณที่เห็นความเกิดขึ้นและดับไปของนามรูป * '''ภังคญาณ''' – ญาณที่เห็นความดับไปของนามรูป * '''ภยญาณ''' – ญาณที่เห็นนามรูปว่าเป็นภัย * '''อาทีนวญาณ''' – ญาณที่เห็นความเป็นโทษ/อันตรายของนามรูป * '''นิพพิทาญาณ''' – ญาณที่เห็นความน่าเบื่อหน่ายของนามรูป * '''มุญจิตุกัมยตาญาณ''' – ญาณที่ใคร่จะพ้นออกจากนามรูป * '''ปฏิสังขาญาณ''' – ญาณที่กลับไปพิจารณานามรูป * '''สังขารุเบกขาญาณ''' – ญาณที่เป็นกลางกับสังขารธรรม * '''อนุโลมญาณ''' – ญาณที่อนุโลมต่อจิตที่มาก่อนและมาทีหลัง * '''โคตรภูญาณ''' – ญาณที่ข้ามพ้นความเป็นปุถุชน * '''มรรคญาณ''' – ญาณคืออริยมรรค * '''ผลญาณ''' – ญาณคืออริยผล * '''ปัจเวกขณญาณ''' – ญาณที่พิจารณามรรค ผล นิพพาน กิเลสที่ละได้แล้ว และกิเลสที่ละยังไม่ได้ บัดนี้โยคีได้รู้จักชื่อของวิปัสสนาญาณแล้ว แต่ได้ประสบกับวิปัสสนาญาณเหล่านั้นแล้วหรือยัง ยังไม่ได้ นี่คือเหตุผลว่าทำไมความรู้ทางปริยัตินั้นยังไม่พอ จึงจะต้องปฏิบัติธรรมด้วยวิริยะอันยิ่งเพื่อให้ได้วิปัสสนาญาณเหล่านั้น