หน้านี้มีไว้อ่านอย่างเดียว คุณสามารถอ่านข้อความต้นฉบับ ไม่สามารถแก้ไขได้ ให้สอบถามผู้ดูแลระบบถ้าคุณคิดว่านี่คือข้อผิดพลาด ====== วิธีเจริญอานาปานสติจนถึงอัปปนา – อารัมภบท ====== '''หน้า ๗๐''' '''๒.''' การยกจิตขึ้นสู่อารมณ์'''คือ'''ทุกขสมุทัยอริยสัจ ซึ่งก็คือเหตุเกิดของอุปาทานขันธ์ ๕ '''๓.''' การยกจิตขึ้นสู่อารมณ์'''คือ'''ความดับทุกข์ ซึ่งก็คือพระนิพพาน '''๔.''' การยกจิตขึ้นสู่อารมณ์'''คือ'''ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา ซึ่งก็คืออริยมรรคมีองค์ ๘ ดังนั้น สัมมาสังกัปปะ ย่อมยกจิตขึ้นสู่อารมณ์ที่เป็นทุกขอริยสัจ ซึ่งก็คืออุปาทานขันธ์ ๕ สัมมาทิฏฐิก็เข้าใจทุกขอริยสัจนั้นตามความเป็นจริง องค์มรรคทั้ง ๒ นี้ ร่วมกันยกจิตขึ้นสู่อริยสัจ ๔ แต่ละอย่าง และร่วมกันเข้าใจอริยสัจ ๔ เหล่านั้น เพราะมีกิจร่วมกันอย่างนี้ จึงเรียกว่าปัญญาสิกขา '''องค์มรรคที่ ๓''' คือสัมมาวาจา ได้แก่ การเว้นพูดโกหก พูดส่อเสียด พูดคำหยาบ และพูดเพ้อเจ้อ '''องค์มรรคที่ ๔''' คือสัมมากัมมันตะ การกระทำชอบ ได้แก่ การเว้นการฆ่า การลักทรัพย์ การประพฤติผิดในกาม และการเสพเบียร์ ไวน์ และของมึนเมาอื่น ๆ '''องค์มรรคที่ ๕''' คือสัมมาอาชีวะ การเลี้ยงชีพชอบ ได้แก่ การเว้นจากการประกอบอาชีพด้วยมิจฉาวาจาหรือมิจฉากัมมันตะ เช่น การฆ่า การลักทรัพย์ หรือการโกหก สำหรับคฤหัสถ์ สัมมาอาชีวะรวมการละเว้นมิจฉาพาณิชย์ ๕ อย่าง คือ ดูรายละเอียดเพิ่มเกี่ยวกับเบียร์ ไวน์ และของมึนเมา ในเชิงอรรถ ๕๒๒ หน้า ๔๒๑