หน้านี้มีไว้อ่านอย่างเดียว คุณสามารถอ่านข้อความต้นฉบับ ไม่สามารถแก้ไขได้ ให้สอบถามผู้ดูแลระบบถ้าคุณคิดว่านี่คือข้อผิดพลาด === อารัมภบท – ทาอย่างไรจึงจะรู้และเห็นนิโรธอริยสัจ === ทุกข์ ('''ทุกฺข''') และไร้ความเป็นตน คือไม่ใช่ตน ('''อนตฺต''') รู้และเห็นสังขารธรรมตามความเป็นจริง และพิจารณาสังขารธรรมเหล่านั้นตาม'''คำสอน'''ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสไว้ในทุติยเทศนา คืออนัตตลักขณสูตร ซึ่งพระองค์ได้ตรัสสอนพระภิกษุปัญจวัคคีย์ว่า '''๑.''' ภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจะเข้าใจความข้อนั้นว่าอย่างไร รูปเที่ยงหรือไม่เที่ยง ('''นิจฺจ วา อนิจฺจ วา''') – ไม่เที่ยง พระพุทธเจ้าข้า ก็สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์หรือเป็นสุข ('''ทุกฺข วา ต สุข วา''') – เป็นทุกข์ พระพุทธเจ้าข้า ก็สิ่งใดไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรผันเป็นธรรมดา ควรหรือที่จะพิจารณาเห็นสิ่งนั้นว่า นั่นของเรา ('''เอต มม''') เราเป็นนั่น ('''เอโสหมสฺม)ิ''' นั่นเป็นอัตตาของเรา ('''เอโส เม อตฺตา''') – ข้อนั้นไม่ควรเลย พระพุทธเจ้าข้า ภิกษุทั้งหลาย เพราะเหตุนั้น '''๑.''' รูปอย่างใดอย่างหนึ่ง ทั้งที่เป็นอดีต อนาคต และปัจจุบัน ภายในหรือภายนอก หยาบหรือละเอียด เลวหรือประณีต ไกลหรือใกล้ก็ตาม รูปทั้งหมดนั้นเธอทั้งหลายพึงเห็นด้วยปัญญาอันชอบตามความเป็นจริง อย่างนี้ว่า นั่นไม่ใช่ของเรา ('''เนต มม''') เราไม่เป็นนั่น ('''เนโสหมสฺมิ''') '''นัน'''ไม่ใช่อัตตาของเรา ('''น เมโส อตฺตา''') ส. ขันธวารวรรค. ข้อ ๕๙