หน้านี้มีไว้อ่านอย่างเดียว คุณสามารถอ่านข้อความต้นฉบับ ไม่สามารถแก้ไขได้ ให้สอบถามผู้ดูแลระบบถ้าคุณคิดว่านี่คือข้อผิดพลาด === อารัมภบท – ทาอย่างไรจึงจะรู้และเห็นนิโรธอริยสัจ === คือเหตุผลว่า เมื่อ'''กำลัง'''ปฏิบัติกรรมฐานอันสุขุมลุ่มลึกอย่างต่อเนื่องสักชั่วระยะหนึ่ง โยคีก็จะเห็นการปรินิพพานของตน ไม่ในชาตินี้ก็ในชาติต่อๆ ไป ถ้าไม่เห็นอดีตชาติและอนาคตชาติ ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเข้าใจปฏิจจสมุปบาทตามความเป็นจริง คือรู้และเห็นว่าเหตุในอดีต'''กำลัง'''ให้ผลในปัจจุบัน เหตุปัจจุบันก็จะให้ผลในอนาคต การดับเหตุย่อมอำนวยการดับผล และถ้าไม่รู้และเห็นปฏิจจสมุปบาท ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะรู้และเห็น'''ทุกขสมุทัยอริยสัจ'''ตามความเป็นจริง วิสุทธิมรรคได้อธิบายไว้ว่า: ไม่มีสักคนเลยแม้ในความฝัน ผู้จะล่วงภัยคือสงสารอันบีบคั้นอยู่เป็นนิตย์ดุจสายฟ้า ถ้าบุคคลยัง'''ทำลาย'''ไม่ได้ด้วยดาบคือญาณ อันลับไว้ดีแล้วที่ศิลาอันประเสริฐคือสมาธิ เพราะ'''ภวจักร'''นี้ หยั่งไม่ถึงโดยความลึกซึ้ง ได้โดยยากเพราะต้องศึกษาเอาโดยนัยต่างๆ ข้อนี้ สมด้วยคาที่'''พระผู้มีพระภาค'''ตรัสไว้ว่า: อานนท์ ปฏิจจสมุปบาทนี้เป็นธรรมที่ลึกซึ้ง สุดจะคาดคะเนได้ ก็เพราะไม่รู้ไม่เข้าใจปฏิจจสมุปบาทนี้ หมู่สัตว์จึงยุ่งเหมือนขอดด้ายของช่างหูก เป็นปมนุงนังเหมือนกระจุกด้าย เหมือนหญ้ามุงกระต่ายและหญ้าปล้อง ไม่ข้ามพ้นอบาย ทุคติ วินิบาต และสงสาร --- *วิสุทธิมรรค. ปัญญาภูมินิเทศ. ข้อ ๖๖๑* *ส่วนพระพุทธพจน์มาจาก ที. มหาวรรค. มหานิทานสูตร (สูตรว่าด้วยเหตุใหญ่) ข้อ ๙๕ (ฉบับจุฬา)* *ข้อความนี้อ้างอิงถึงและอธิบายไว้ในคาถามคาตอบ ๒.๓ หน้า ๑๔๖*