paauk:knowing_and_seeing:p461

ทานอันยอดเยี่ยม – อามิสทานอันยอดเยี่ยม { หน้า ๔๖๑ }

ติดข้องอยู่กับกามอารมณ์ จะเป็นสิ่งมีชีวิตหรือไม่มีก็ดี เมื่อสิ่งเหล่านั้นแตกทาลายไป หรือตายไป เขาย่อมประสบกับโสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส และอุปายาส

พึงพิจารณาคาถามนี้ คือ เราจะกล่าวได้หรือไม่ว่าทานนั้นเลิศกว่าเมื่อก่อ การเกิด ความแก่ ความเจ็บ ความตาย โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส และอุปายาส

อนึ่ง พิจารณาคาถามนี้ด้วย คือ เราจะกล่าวได้หรือไม่ว่าทานนั้นเลิศกว่าเมื่อไม่ก่อผล ไม่มีการเกิด ไม่มีความแก่ ไม่มีความเจ็บ ไม่มีความตาย ไม่มีโสกะ ไม่มีปริเทวะ ไม่มีทุกข์ ไม่มีโทมนัส และไม่มีอุปายาส นี่เป็นเหตุที่พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญทานประเภทที่ ๒ ว่าเป็นเลิศ เมื่อถึงตอนนี้ ท่านทั้งหลายอาจจะเข้าใจความมุ่งหมายของธรรมเทศนานี้ ซึ่งในเบื้องต้น เราได้กล่าวถึงทาน ๒ ประเภทคือ

๑. ทานที่ให้ผลอย่างบริบูรณ์ ๒. ทานที่ไม่ให้ผล

ทานประเภทไหนที่ท่านทั้งหลายชอบใจ บัดนี้ ท่านทั้งหลายคงจะรู้คำตอบแล้ว

วิธีให้ทานอันเลิศ

แต่ถ้าทายกไม่ใช่พระอรหันต์ แล้วจะทาทานอย่างที่ ๒ ได้อย่างไร ในพระสูตรที่ได้กล่าวถึง พระพุทธเจ้าทรงสอนว่า มี ๒ วิธีที่จะทาได้ คือ เมื่อปฏิคาหกปราศจากราคะ โทสะ และโมหะ หรือพยายามอยู่เพื่อทาลายราคะ โทสะ และโมหะ