**

ภิกษุทั้งหลาย บัดนี้ เราขอเตือนเธอทั้งหลายว่า สังขารทั้งหลายมีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา เธอทั้งหลายจงทากิจให้สำเร็จด้วยความไม่ประมาทเถิด

ต่อจากนั้น พระองค์ตรัสต่อไปว่า

• นจิร ตถาคตสฺส ปรินิพฺพาน ภวิสฺสติ.*
• อิโต ติณฺณ มาสาน อจฺจเยน ตถาคโต ปรินิพฺพายิสฺสตี*

(อีกไม่นาน การปรินิพพานของตถาคตจะมี จากนี้ไปอีก ๓ เดือน ตถาคตจะปรินิพพาน ซึ่งหมายความว่า พระองค์จะทรงดับขันธ์โดยไม่มีส่วนเหลือ)

เป็นคำที่ได้ยินแล้วรู้สึกสังเวชใจเป็นอย่างมาก พระองค์ยังตรัสอีกว่า

• ปริปกฺโก วโย มยฺห ปริตฺต มม ชีวิต*

(วัยของเราใกล้ถึงกาล, ชีวิตของเราเหลือน้อย)

พระองค์ทรงพรรณนาถึงความแก่เฒ่าของพระองค์แก่ท่านพระอานนท์ว่า "อานนท์ บัดนี้ เราเป็นผู้ชรา แก่ เฒ่า ล่วงกาลมานานผ่านวัยมามาก เรามีวัย ๘๐ ปี ร่างกายของตถาคตประหนึ่งแซมด้วยไม้ไผ่ ยังเป็นไปได้ ก็เหมือนกับเกวียนเก่าที่ซ่อมแซมด้วยไม้ไผ่ฉะนั้น"

ที.มหา.๑๖๕ (มหาปรินิพพานสูตร)