เมื่อพระองค์ออกจากเรือน เราได้ติดตามพระองค์ไปถึงริมฝั่งแม่น้ำอโนมา ไม่มีใครอื่นที่ได้ทำอย่างนี้ แม้แต่ท่านพระสารีบุตรและพระมหาโมคคัลลานะเป็นต้นก็ล้วนแต่เป็นดอกไม้ที่ออกดอกภายหลังทั้งสิ้น เพราะเหตุนี้ ท่านจึงใช้วาจาที่กระด้างอยู่เสมอ ไม่ได้แสดงความเคารพต่อพระมหาเถระดังเช่นท่านพระสารีบุตร พระมหาโมคคัลลานะ และพระมหาเถระอื่นๆ ดังนั้นจึงไม่มีใครที่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับท่าน

ท่านบรรลุฌานและมรรคผลไม่ได้ในสมัยที่พระพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่ เพราะท่านไม่สามารถกำจัดมานะและความโกรธเกลียดของท่าน

ในคืนที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงปรินิพพาน พระองค์ตรัสบอกท่านพระอานนท์ให้ลงพรหมทัณฑ์แก่ท่านพระฉันนะ ซึ่งหมายความว่าไม่ให้ใครๆ พูดอะไรๆ กับท่านพระฉันนะ แม้เมื่อท่านต้องการจะพูด เมื่อไม่มีใครพูดกับท่านพระฉันนะ มานะและความโกรธของท่านก็หายไป สังฆกรรมนี้เกิดขึ้นที่พระวิหารโกสิตารามในเมืองโกสัมพี ๕ เดือนหลังจากการปรินิพพานของพระพุทธเจ้า ท่านพระฉันนะได้ออกจากโกสิตาราม แล้วไปอยู่ที่พระวิหารอิสิปตนมฤคทายวันใกล้เมืองพาราณสี ท่านได้ปฏิบัติอยู่กับกรรมฐานอย่างเคร่งครัด แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ

แม้ด้วยความพยายามอันยิ่งใหญ่ วันหนึ่งจึงเข้าไปหาท่านพระอานนท์และขอให้ท่านช่วย แล้วทำไมท่านจึงไม่ประสบความสำเร็จ ก็เพราะว่าท่านไม่ได้กำหนดรู้ความไม่เที่ยง ความเป็นทุกข์ และความเป็นอนัตตาของขันธ์ ๕ โดยไม่ได้กำหนดรู้ปฏิจจสมุปบาท ดังนั้น ท่านพระอานนท์จึงได้สอนท่านให้กำหนดรู้ปฏิจจสมุปบาท และแสดงกัจจานโคตตสูตรแก่ท่าน หลังจากได้ฟังพระธรรมเทศนาจากท่านพระ สนิ. ๑๕ (กัจจานโคตตสูตร) และ ส.ข. ๙๐ (ฉันนสูตร)