{ หน้า ๔๔๔ }

นี่หมายความว่า ทานนั้น สามารถให้ผลใน ๑๐๐ อัตตภาพ ในที่นี้ จิตที่บริสุทธิ์ หมายถึงไม่หวังอะไรเป็นของตอบแทน เช่น การช่วยเหลือตอบจากผู้รับทาน แต่ให้ทานเพื่อสะสมกุศลกรรมเท่านั้น ด้วยศรัทธาที่มีกำลังในกฎแห่งกรรม ถ้าบุคคลเลี้ยงสุนัขโดยคิดว่านี่สุนัขของเรา ความคิดเช่นนั้นไม่ใช่จิตที่บริสุทธิ์ แต่ถ้าให้อาหารแก่นก เช่น นกพิราบ ก็จะเป็นการให้ที่บริสุทธิ์ เพราะไม่ได้หวังอะไรจากนกพิราบ นี่ก็เหมือนกันในกรณีอื่น ๆ ที่กล่าวมาก่อน เช่น ถ้าถวายปัจจัย ๔ แด่พระภิกษุด้วยคิดว่าจะนำความสำเร็จมาให้แก่ธุรกิจของตน นี่ไม่ใช่ทานที่ให้ด้วยจิตบริสุทธิ์ ทานเช่นนี้ไม่ก่ออานิสงส์อันยิ่งกว่า

พระพุทธเจ้าทรงอธิบายต่อไปว่า

• ให้ทานในปุถุชนผู้ทุศีล ด้วยจิตบริสุทธิ์แล้ว พึงหวังทักษิณาว่ามีอานิสงส์ ๑,๐๐๐ เท่า
• ให้ทานในปุถุชนผู้มีศีลแล้ว พึงหวังทักษิณาว่ามีอานิสงส์ ๑๐๐,๐๐๐ เท่า
• ถวายทานในบุคคลภายนอกศาสนา ผู้ปราศจากความกำหนัดในกามทั้งหลายเพราะได้ฌานแล้ว พึงหวังทักษิณาว่ามีอานิสงส์แสนโกฏิเท่า
• ให้ทานในท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งโสดาปัตติผลแล้ว พึงหวังทักษิณาว่ามีอานิสงส์นับไม่ได้ ประมาณไม่ได้

จึงไม่จำเป็นต้องกล่าวเลยถึงการถวายทานในพระโสดาบัน หรือ การถวายทานในท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งสกทาคามิผล หรือในพระสกทาคามี หรือในท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งอนาคามิผล หรือ