รูปวิปัสสนาญาณเช่นนี้และที่เรียกว่า ปัญญา ปัญญาของเราจะเจริญก็เพราะเหตุคือสมาธิที่มีฐานคือศีล จิตที่ตั้งมั่นและปัญญาทั้งสองเป็นพลัง (ในพละ ๕) พลังนี้แหละจะนำไปสู่การบรรลุพระนิพพาน สู่การทำลายโลภะทั้งปวง กิเลสทั้งปวง และทุกข์ทั้งปวงได้

ทุกๆ คนมีจิต เมื่อจิตได้อบรมให้บริบูรณ์ด้วยสมาธิ วิปัสสนาญาณคือปัญญาย่อมปลดปล่อยบุคคลให้เป็นอิสระจากกามสวะและวัฏสงสารอย่างไม่มีส่วนเหลือ แต่สมาธินั้นต้องมีฐานคือศีล สำหรับฆราวาส ศีล ๕ เป็นเรื่องจำเป็น

ศีล ๕ คือ: ๑. เว้นจากการฆ่าสัตว์ ๒. เว้นจากการลักทรัพย์ ๓. เว้นจากการประพฤติผิดในกาม ๔. เว้นจากการพูดโกหก ๕. เว้นจากสุราและเมรัย (เบียร์ ไวน์ และสุราชนิดอื่นๆ)

[คำอธิบายเกี่ยวกับสุราและเมรัย]

(สุราเมรยมัชฺช) ในการแยกแยะของพระพุทธองค์ใน วิ.มหา. ๓๒๖ (สุราปานสิกขาบท) กับอรรถกถา และ ที.อ. (ปาฏิกวรรค สิงคาลกสูตร) และ วิภังค์.อ. ๗๐๓ (สิกขาบทวิภังค์)

สุราก็คือเครื่องดื่มที่ทำมาจากข้าวหมัก เช่น เบียร์ เมรัยก็คือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ทำจากพืช เช่น ไวน์

ทั้งสองอย่างเป็นของหมักและกลั่นเป็นเหล้าวิสกี้ เหล้าบรั่นดีเป็นต้น ส่วนมัชชะเป็นคำทั่วไปของสุรา หรือเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ที่ทำให้มึนเมา