คาถามและคาตอบ ๗ – คาถาม ๗.๑๙ – มนต์งูเหมือนกับเมตตากรรมฐานหรือไม่ { หน้า ๔๑๑ }
พุทธประสงค์สำหรับสำวกและคำสอน (ธรรมเทศนาในวันวิสาขบูชา)
พระพุทธเจ้าทรงปลงอายุสังขาร พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงจำพรรษาสุดท้ายในเวฬุวคาม ในกาลนั้นได้เกิดพระประชวรหนัก ในวันเพ็ญอาสาฬหะ ทรงเกิดทุกขเวทนาที่พระปฤษฎางค์อย่างแสนสาหัส จวนเจียนจะปรินิพพานเพราะเหตุแห่งกรรมในอดีต
ในชาติก่อนหนึ่งของพระองค์ พระโพธิสัตว์ผู้จะมาเป็นพระศากยมุนีพุทธเจ้า ได้เกิดมาเป็นนักมวยปล้ำ ครั้งหนึ่ง พระองค์ทรงทุ่มคู่ต่อสู้ลงถึงหลังหัก เมื่อกรรมนั้นสุกงอมแล้ว จึงเกิดผล ๑๐ เดือนก่อนที่พระศากยมุนีพุทธเจ้าจะทรงปรินิพพาน ผลของกรรมนั้นมีกำลังมาก จึงให้ผลได้จนถึงปรินิพพาน นี่เป็นความทุกข์ทรมานที่เรียกว่า ทุกข์ปางตาย (มรณฺติกเวทนา) ซึ่งจะสิ้นสุดก็ต่อเมื่อตาย
พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงระงับไม่ให้ความทุกข์ทรมานนั้นเกิดขึ้นอีก โดยเข้าอรหัตตผลสมาบัติแล้วทำการอธิษฐาน คือเบื้องแรก พระพุทธเจ้าทรงเข้าอรหัตตผลสมาบัติด้วยวิปัสสนา (โดยรูปสัตตกะและอรูปสัตตกะ) หลังจากทำวิปัสสนาเช่นนั้น แต่ก่อนจะเข้าอรหัตตผลสมาบัติ ได้ทรงอธิษฐานดังนี้ว่า
"จากวันนี้เป็นต้นไปจนถึงการปรินิพพานของเรา ทุกขเวทนานี้จงอย่าเกิดขึ้นอีก"
**
อ้างอิง: