(หลังวิถีจิต) … อารมณ์ก่อนจุติจิตในชาติก่อน ภวังค์  วิปาก

ค่าเพิ่มเติมสำหรับ “ตาราง ๘ – มโนทวารวิถีเมื่อมีรูปารมณ์”

การรู้อารมณ์นั้นมีลำดับที่แน่นอน เป็นไปตามจิตตนิยาม เช่น การเห็นสี (รูปารมณ์) ย่อมมีวิถีจิตหลายอย่างสืบต่อกันดังนี้คือ

๑. จักขุทวารวิถีที่รับอารมณ์ คือรู้สี (ดู “ตาราง ๙ – ปัญจทวารวิถี” หน้า 300) ๒. มโนทวารวิถีที่สำคัญหมายในสี รู้สี คืออารมณ์ของจักขุทวารวิถีที่เป็นอดีต ๓. มโนทวารวิถีที่รู้ว่านั้นเป็นสีอะไร รู้จักชื่อของสี ๔. มโนทวารวิถีที่รู้ความหมายของอารมณ์ เห็นภาพนั้นทั้งหมด รู้บัญญัติ ตามประสบการณ์ในอดีต (ตามสัญญา) ๕. มโนทวารวิถีที่ตัดสินและประกอบด้วยความรู้สึก นี่เป็นจุดเริ่มต้นของการรู้ที่แท้จริง เนื่องจากในวิถีจิตก่อนๆ เจตนาในฌานจิตจะอ่อนกำลังมาก กรรมจึงสามารถให้ผลได้ในภพนี้เท่านั้น ไม่สามารถให้ผลเป็นปฏิสนธิ เริ่มจากวิถีจิตที่ ๔ เป็นต้นไปเท่านั้นที่มีการรู้บัญญัติเป็นต้นว่า ผู้ชาย ผู้หญิง หม้อ โสร่ง ทอง และเงิน และเริ่มจากวิถีนั้นแหละเป็นต้นไปที่มี

ดูรายละเอียดในคำถามคำตอบ ๓.๕ (หน้า 178), ๓.๑๑ (หน้า 186), ๗.๙ (หน้า 398), ๗.๑๑ (หน้า 401), ๗.๑๒ (หน้า 402) และอภิธัมมสังคหะ พจนานุกรม “โสร่ง” – ผ้านุ่งเป็นถุงมีลวดลายต่างๆ อย่างชาวชวา มลายู นุ่งเป็นต้น. (ม. sarung, sarong).