๖. มนุษย์ทั้งปวง (สพฺเพ มนุสฺสา) ๗. อบายสัตว์ทั้งปวง (สพฺเพ วินิปาติกา)

การแผ่ไปสู่ทิศทั้งหลาย ๑๐ คือ: ๑. ในทิศตะวันออก (ทิศบูรพา) ๒. ในทิศตะวันตก (ทิศปัจฉิม) ๓. ในทิศเหนือ (ทิศอุดร) ๔. ในทิศใต้ (ทิศทักษิณ) ๕. ในทิศตะวันออกเฉียงใต้ (ทิศอาคเนย์) ๖. ในทิศตะวันตกเฉียงเหนือ (ทิศพายัพ) ๗. ในทิศตะวันออกเฉียงเหนือ (ทิศอีสาน) ๘. ในทิศตะวันตกเฉียงใต้ (ทิศหรดี) ๙. ในทิศเบื้องล่าง ๑๐. ในทิศเบื้องบน

วิธีเจริญการแผ่เมตตาไปโดยไม่เจาะจงและโดยเจาะจง

เพื่อเจริญเมตตากรรมฐานโดยวิธีนี้ พึงเข้าจตุตถฌานโดยโอทาตกสิณ เหมือนกับในครั้งก่อนๆ และเจริญเมตตาต่อตนเอง ต่อผู้เป็นที่เคารพหรือผู้เป็นที่รัก ผู้เป็นกลางๆ และผู้เป็นคู่เวร จนไร้ความแตกต่างระหว่างบุคคลเหล่านั้นกับตนเอง

หลังจากนั้น พึงใช้แสงที่สว่างและสุกใสเพื่อเห็นสัตว์ทั้งปวงในเขตซึ่งกว้างใหญ่ที่สุดเท่าที่เป็นไปได้รอบๆ โยคี รอบๆ อาคาร หรือรอบๆ วิหาร เมื่อเห็นได้อย่างชัดเจน พึงเจริญเมตตาต่อสัตว์เหล่านั้นดังนี้คือ แผ่ไปโดยไม่เจาะจง ๕ แผ่ไป