โยคีควรทราบว่า นี่คือทั้งหมดที่ต้องทำในขั้นนี้ อย่าไปกำหนดว่า “เข้าออก-ยาว, เข้า-ออก-สั้น” เพียงกำหนดว่า “เข้า-ออก” แล้วมีสติว่าลมหายใจยาวหรือสั้น ควรรู้เช่นนี้ได้ โดยมีสติกับระยะเวลาที่ลมหายใจเสียดสีและกระทบกับริมฝีปากบนหรือรอบ ๆ รูจมูกเมื่อลมเข้าหรือออกจากกาย บางครั้ง ลมหายใจอาจยาวตลอดการนั่ง และบางครั้งก็สั้น แต่ไม่ควรตั้งใจพยายามทำให้ยาวหรือสั้น

ในขั้นนี้ นิมิตอาจจะปรากฏขึ้น แต่ถ้าโยคีแม้ทำเช่นนี้ได้โดยสงบจนถึงประมาณชั่วโมงหนึ่ง นิมิตก็ยังไม่ปรากฏ ก็พึงปฏิบัติตามขั้นที่ ๓ ต่อไป คือ สาเหนียกว่า “เรากำหนดรู้กองลมทั้งปวง หายใจเข้า” สาเหนียกว่า “เรากำหนดรู้กองลมทั้งปวง หายใจออก”

ในที่นี้ พระพุทธองค์ทรงสอนให้มีสติในลมหายใจทั้งปวงตั้งแต่ต้นจนถึงปลาย เมื่อปฏิบัติเช่นนี้ นิมิตก็อาจปรากฏ โดยถ้าปรากฏ อย่าเพิ่งเข้าไปกำหนดนิมิตนั้น ให้อยู่กับลมหายใจต่อไปก่อน

ถ้ามีสติในลมหายใจตั้งแต่ต้นจนถึงปลายโดยสงบจนถึงประมาณหนึ่งชั่วโมง นิมิตก็ยังไม่ปรากฏ ก็พึงปฏิบัติตามขั้นที่ ๔ ต่อไป คือ สาเหนียกว่า “เราระงับกายสังขาร หายใจเข้า” สาเหนียกว่า “เราระงับกายสังขาร หายใจออก”

เพื่อจะระงับกายสังขาร โยคีควรอธิษฐานให้ลมหายใจสงบ แล้วมีสติอย่างต่อเนื่องกับลมหายใจตั้งแต่ต้นจนถึงปลาย ไม่ควรทำอะไรอย่างอื่น ไม่เช่นนั้นแล้วสมาธิจะไม่ต่อเนื่องแล้วหลุดไป