= พุทธประสงค์สำหรับสาวกและคำสอน – หลักการปฏิบัติ
=== (หน้า ๔๒๐) ===

รูปวิปัสสนาญาณเช่นนี้และที่เรียกว่า '''ปัญญา''' ปัญญาของเราจะเจริญก็เพราะเหตุคือสมาธิที่มีฐานคือศีล จิตที่ตั้งมั่นและปัญญาทั้งสองเป็นพลัง (ในพละ ๕) พลังนี้แหละจะนำไปสู่การบรรลุพระนิพพาน สู่การทำลายโลภะทั้งปวง กิเลสทั้งปวง และทุกข์ทั้งปวงได้

ทุกๆ คนมีจิต เมื่อจิตได้อบรมให้บริบูรณ์ด้วยสมาธิ วิปัสสนาญาณคือปัญญาย่อมปลดปล่อยบุคคลให้เป็นอิสระจาก'''กามสวะ'''และ'''วัฏสงสาร'''อย่างไม่มีส่วนเหลือ แต่สมาธินั้นต้องมีฐานคือศีล สำหรับฆราวาส '''ศีล ๕''' เป็นเรื่องจำเป็น

'''ศีล ๕ คือ:'''
๑. เว้นจากการฆ่าสัตว์
๒. เว้นจากการลักทรัพย์
๓. เว้นจากการประพฤติผิดในกาม
๔. เว้นจากการพูดโกหก
๕. เว้นจากสุราและเมรัย (เบียร์ ไวน์ และสุราชนิดอื่นๆ)

'''[คำอธิบายเกี่ยวกับสุราและเมรัย]'''

(สุราเมรยมัชฺช) ในการแยกแยะของพระพุทธองค์ใน วิ.มหา. ๓๒๖ ('''สุราปานสิกขาบท''') กับอรรถกถา และ ที.อ. (ปาฏิกวรรค สิงคาลกสูตร) และ วิภังค์.อ. ๗๐๓ ('''สิกขาบทวิภังค์''')

'''สุรา'''ก็คือเครื่องดื่มที่ทำมาจากข้าวหมัก เช่น เบียร์
'''เมรัย'''ก็คือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ทำจากพืช เช่น ไวน์

ทั้งสองอย่างเป็นของหมักและกลั่นเป็นเหล้าวิสกี้ เหล้าบรั่นดีเป็นต้น ส่วน'''มัชชะ'''เป็นคำทั่วไปของสุรา หรือเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ที่ทำให้มึนเมา